Inicjatywa tworzenia Stacji zrodziła się w 1991 roku i była sukcesywnie realizowana przy wsparciu rządu Niemiec, który chciał udzielić pomocy zamieszkałej na Śląsku ludności pochodzenia niemieckiego, zwłaszcza tej, która w wyniku emigracji młodszego pokolenia pozostała bez stałej opieki najbliższej rodziny.

Stacje Caritas służą jednak wszystkim bez wyjątku mieszkańcom naszego rejonu. Rząd niemiecki funduje sprzęt, samorządy podejmują się utrzymania i prowadzenia Stacji, ale ich sprawne funkcjonowanie zależy także od nastawienia lokalnej ludności.

Zadaniem Stacji jest pielęgnacja chorych i osób starszych pozostających w swoich domach. Stacje korzystają z nowoczesnego sprzętu pielęgnacyjnego i rehabilitacyjnego, który pielęgniarki zabierają ze sobą na wizyty domowe, korzystają z niego na miejscu lub wypożyczają do domów za niewielką opłatą.

W czasie odwiedzin i poradnictwa w Stacji można uzyskać pomoc w zakresie opieki medycznej (zastrzyki, zmiana opatrunków, mierzenie ciśnienia krwi i poziomu cukru, nadzór farmakologiczny i inne), rehabilitacyjnej (ćwiczenia ruchowe) i higienicznej (mycie, kąpiel, ubieranie).

W stacji pracują dwie pielęgniarki, które mając do dyspozycji samochody służą chorym także w soboty i niedziele.

Dzięki takiemu rozwiązaniu chory, którzy normalnie pozostawałby w szpitalu, może powrócić do domu, gdzie znajdzie dobrą opiekę pielęgnacyjną. Wszystkie świadczenia w domu chorego jak i w Stacji Opieki wykonywane są nieodpłatnie.

Pielęgnacja chorych w warunkach domowych reali-zowana jest równolegle z wypożyczaniem kosz-townego, często trudno dostępnego, sprzętu pielęgnacyjnego i rehabi-litacyjnego, będącego własnością Caritas.

Są to wózki inwalidzkie, różnego rodzaju balkoniki, łóżka ortopedyczne z kompletnym wyposażeniem, krzesełka do kąpieli w wannie i pod prysznicem, drobny sprzęt pielęgnacyjny: przeciwodleżynowe materace wodne, gąbkowe, podkłady gumowe, kaczki, baseny, kule, laski czteronożne.

Fachowa pomoc medyczna jest tylko jednym z celów roztaczanej opieki. Organizatorom Stacji w równej mierze zależy na niesieniu duchowego wsparcia i ułatwieniu chorym kontaktów ze środowiskiem, w którym żyją, a od którego, ze względu na ograniczenia często bywają odizolowani. Staje szkolą również najbliższe otoczenie chorego w zakresie zadań pielęgnacyjnych i pozyskują osoby chętne do wykonywania zabiegów, które nie wymagają kwalifikacji pielęgniarskich.

"W naszej pracy MIŁOŚĆ jest najwłaściwszym lekarstwem, którego potrzebuje człowiek schorowany, samotny, odrzucony. Podopiecznych pielęgnujemy miłością, obdarzając ciepłym przyjacielskim uśmiechem i swoją obecnością" - mówią pielęgniarki.

Dzięki działalności Stacji szpitale mogą skracać do koniecznego minimum czas pobytu pacjenta w szpitalu, a człowiek osamotniony, schorowany, może dopełniać swej starości w środowisku domowym.

następna strona...